Suç,toplumun büyük kesiminde adalet arayışına dönüşmüşken,belli bir kesim için adeta bir sindirici güç,kabul edilemez bir normalleşme halini aldı.Suçlunun pişmanlık duymak bi yana suçuyla iftihar ettiği,adalet isteyenleri tehdit ederek sindirmeye çalıştığı distopik bi ortam oluştu.İnanılır gibi değil demek isterdim ama tamamiyle çürümeye başlamış bi toplum için tüm bunlar sonuna kadar gerçek ve uyanamadığı bi kabustan ibaret.

Toplumun çoğunluğu cehaletin konforuna bu denli alıştıktan sonra fikrin,kültürün,entelektüelitenin ilgi çekici olması da imkansız.Doktora yapanların kasiyerlikten öteye gidemediği bi evren yarattık…Sokaklar 10 yaşında elinde sigara,ağzında ağdalı küfürler dolaşan suça meyilli çocuklar üretiyor ve üretmeye devam edecek.Toplumun bir kesimi;hani halkın kendisi olduğunu iddia eden ama o dar caddelerde yürümeyi kendine zul bilmeye başlayan yeni Türkiye sırtlanları da bu çocuklardan başlayarak sahte,kendini bilmez ve ürkünç fikirleriyle suçun her türlüsünü savunacak.

Çünkü onların evleri fildişinden,tepelerde ve uzak.

Suça sürüklenen diyorsun da çocuk suçun kendisi olmuş,TCK gibi geziyor ortalıkta.Sürüklenme için birinin zorlaması lazım,zor durumundan yararlanması lazım ama bakıyorsun çocuk (çocuk demeye dilim varmıyor da kavram olarak yazıyorum) elini kolunu sallaya sallaya neden baktın diye bıçak takıyor,yan baktın diye kurşunluyor.

Şimdi sürüklenme bunun neresinde?

Ben şu ıslah saçmalığına da karşıyım.Yok yaşı 18 yaşından küçükmüş suçun niteliğini anlayacak olgunlukta değilmiş.Islahı gerekiyormuş!Bir dünya suç işlemiş insanın 18 yaşına gelince "hata etmişim bundan sonra vatana millete faydalı olacağım." diyecek hâli yok ya!Keşke olsa!

Toplum,topluma yararlı olmasa bile zararı olmayacak birey yetiştirmekle yükümlüdür.

Zararlı birey, "hatalı imalat"tan başka bir şey değildir.Hatalı imal edilmiş ürünlerin yeri de sağlam ürünlerin yanı değildir.

Toplumdaki düşünce olarak,zararlı bireyler gibi "hepsi itlaf edilsin" şeklinde bir düşüncem tabi ki olamaz,fikrimle tezatlık gösterir.Zira olursa yine topluma zararlı bir birey olarak benim de aynı muameleyi görmem gerekir.

Dolayısıyla topluma uyumsuz,zararlı bireyler ve bunlara herhangi bir şekilde destek verenler toplumdan afaroz edilip,ayrı bir şekilde,en az zararla ya da yine topluma dolaylı olarak katkısı olacak şekilde değerlendirilmelidir.Bunun için öncelik, toplumdan ayrıştırılmasıdır.

Bu fikri m.ö. 4000 yıllarında atmış olsam, hapishanelerin mucidi olabilirdim.Fakat 6000 yıl sonra günümüzde hâlâ bu konuşmanın geçerliliğinin olması,ne kadar ilkel bir durumda olduğumuzu gösteriyor.

Görünen o ki bu konuda herhangi bir ilerleme kaydedemeyeceğiz.Medenileşelim derken daha da ilkelleşiyoruz.