Bazı insanlara bakıyorum; kendi hayatlarından, kendi sorumluluklarından çok başkalarının işleriyle ilgileniyorlar. Kimin ne yaptığını, nereye gittiğini, kiminle görüştüğünü, ne söylediğini herkesten fazla merak ediyorlar. Üstelik yalnızca merak etmekle de kalmıyor, herkesin hayatı hakkında fikir yürütüyor, yorum yapıyor, eleştiriyor ve akıl vermeye kalkıyorlar.
“Onu neden öyle yaptın, bunu neden söyledin, oraya neden gittin, böyle yapmasaydın, şunu şöyle yapsaydın…”
Sanki herkesin hayatını sorgulamak, kararlarını değerlendirmek ve onlara yön vermek kendi görevleriymiş gibi davranıyorlar.
Asıl düşündürücü olan ise başkalarının özel hayatına müdahale etme, tercihlerini sorgulama ve yaşam biçimlerine karışma hakkını kendilerinde görmeleri.
Oysa hiç kimsenin hayatı başkasının denetiminde değildir. Her insan kendi kararlarını alma, kendi yolunu çizme ve hayatını kendi doğruları doğrultusunda yaşama hakkına sahiptir.
Elbette fikir sorulursa düşüncenizi söylersiniz, ihtiyaç duyulursa tecrübenizi paylaşırsınız. Ancak kimseye sorulmadan akıl vermek, sürekli eleştirmek, özel hayatını sorgulamak ve sınırlarını ihlal etmek ne ilgi ne de iyiliktir.
Bu, başkasının yaşam alanına müdahaledir.
İnsan önce kendi hayatına bakmalı. Kendi eksiklerini, kendi yanlışlarını, kendi sorumluluklarını görmeli.
Başkalarının hayatını çözmeye harcadığı enerjiyi kendi hayatını güzelleştirmek için kullanmalı.
Unutmayın; merak etmek başka, müdahale etmek başkadır. Her şeyi bilmek zorunda değilsiniz, herkes hakkında yorum yapmak zorunda da değilsiniz.
Başkalarının hayatını takip ederek, sorgulayarak ve yönetmeye çalışarak kendi hayatınızı tüketmeyin.
Herkes kendi hayatına baksın, kendi yolunda yürüsün ve başkalarının yaşam hakkına saygı duysun. Çünkü herkesin hayatı kendine ait, kimsenin hayatı başkasının müdahale alanı değildir!