1. YAZARLAR

  2. Abdülkadir Toprak

  3. ALTMIŞ İKİ YIL ÖMRÜMÜZÜ ALTI DAKİKADA ANLATIRIZ
Abdülkadir Toprak

Abdülkadir Toprak

Yazarın Tüm Yazıları >

ALTMIŞ İKİ YIL ÖMRÜMÜZÜ ALTI DAKİKADA ANLATIRIZ

A+A-

23 Mayıs 1951 doğumluyum Eylül 1958 yılında ilk okula başladım. Babam devamlı Gazete okur, "gazetede ne var ki okuyor" derdim .Gazetenin sadece isminin yazılı olduğu kırmızı yazıyı görüyordum. Sınıfda tahtadaki yazıyı okumak için tahtaya gidip geliyordum.

Bu şekilde üçüncü sınıfa kadar geldim.

Sınıfta devamlı pencere kenarına oturmaya çalışıyordum. Pencereden gelen ışıktan yararlanma çabası ile bir mücadele ile geçen zaman. Bir gün Rahmetli çok değerli Öğretmenim Köy enstitüsü mezunu Ali Kaynak Bey, "Babanı yarın bana getir" dedi.

Ben bir hata mı yaptım kaygısıyla Babama söyledim.

İkinci gün okula Babamla gittim.

Öğretmenim babama 'Bu çocuğu göz doktoruna götür" dedi.

Babamla Doktora gittiğimizde acı gerçek ortaya çıktı. Bu ara ben ampulün arkasını kara taşa sürerek açıp, içine su doldurdum. Yazıların üzerine koyarak görmeye başladım.

Gözlerimin böyle olması beni araştırmaya sevk etti Başarılı oldum.

Gözlerimin durumu beni üzmedi, onunla yaşamaya çalıştım.

İlk okul sonrası Babamın ileri fikirli bir din adamı yetiştirme düşüncesi ile İmam hatip okuluna verildim.

Din eğitimine karşı değildim ancak ben sanatkar olmak istiyordum.

İlkokul üçüncü sınıfda o günlerin imkansızlığı içinde alıcı verici manipla yapıyordum.

Bisiklet dinamosunu vantilatör yapıyordum.

Ayrıca İmam Hatip okulunda okurken arapça dili eğitimi Kuranı kerimi okuma eğitimi gözümü daha çabuk yoruyordu.

Gözlük dereceleri Hipermetrop 8-9 derece idi

İmam hatip Okulundan ayrılıp hayalim olan Sanat Enstitüsüne kayıt oldum. Mezun oldum iyi bir sanatkar olarak yetişmiştim. Kendime güveniyordum.

Bizim Öğretmenlerimiz Köy Enstitüsü mezunu, ben de Sanat Enstitüsü mezunuyum.

Zor kelimesini kabul etmeyiz… Benden Küçük olan kardeşlerimin Yüksek tahsil yapmalarına fırsat vermek için Yüksek eğitim yapmayı düşünmedim.

O zaman bizim Sanat Enstitüsü diplomamız önemliydi.

Hayat boyu hiç keşke demedim.

Hemen Askere gittim. O gözlerle Asker olabilmek için küçük dereceli camla gözlük yaptırmıştım.

Yabancı Askerlik Şubesine gidip Asker olabilir sağlık raporu aldım.

Her şeye rağmen başarılı askerlik yaptım.

Burdur, Adana sonra Kıbrıs tekrar Adana 20 ay Askerlik yapıp teskere aldım.

Asker de devamlı teknik işlerde görev aldım faydalı işler yaptım.

Askerlik bittiği zaman Batman'da Türkiye petrollerinde çalıştım..

Babamın isteği ile Türkiye petrollerini bırakıp Gaziantep'e geldim

Okulum olan Mehmet Rüştü Uzel Endüstri Meslek Lisesinde 8 yıl 6 Ay çalıştım.

Sonrası Eğitim araçları merkezi 9 yıl çalıştım. Çalıştığım her yerde sıradan olmadım.

Canla başla çalıştım. Eğitim Araçlarında Ankara'da Hizmet içi eğitim kapsamı Bir Kurs da Kamera kullanımı öğrendim

O zaman önemli olan kamera eğitimi sonrası istisnai sözleşme ile TRT haber kameranı oldum

Burada da güzel anılarım oldu.

Eylül 1997 de Emekli oldum.

Hala Gaziantep 27 Gazetesinde köşe yazıyorum.

2015 yılında 64 yaşında bir Doktorum Gözlerimi tedavi etti.

Şimdi gözlüğe ihtiyacım yok alışkanlık --0.25 -- camları olan gözlük kullanıyorum .

Yaşama sevincimi zorlukların önüne koydum Hizmet için çalıştım.

Oğullarım okudular Mühendis oldular.

Eşimin ve Benim Emekli maaşımızla yaşamaya çalışıyoruz.

Bir savaş gördüm Vatanın Özgür yaşamanın değerini daha iyi bilirim. Bedel ödeyip Vatanımızı bize Kazanan Tüm büyüklerimi Saygı ve Rahmetle anıyorum. Beni yetiştiren Babama Anama Öğretmenlerime Tüm büyüklerime Teşekkür ediyorum.

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.