Toplum olarak en eksik kaldığımız alan okuma ve yazma alanıdır. O yüzden yazmaya ve okumaya karşı çok hırslı olmalıyız. Okumayan bir toplumda bu çok önemli bir davranıştır ve sizi de özel bir insan konumuna sokacaktır. Bakmayın siz size yakıştıramaya çalışılan olumsuz yaftalara... Okumaktan üşenmemeliyiz ve faydalı ne okursak ezberlemeye çalışmalıyız ki daha sonra hatırlayabilelim...
Âlimleri sevmeli, toplumun kanaat önderlerinin fikirlerine kulak vermeli, ilim ehline yakınlaşmalı ve onlara karşı saygılı olmalıyız... Öğrenme konusunda hırslı olmalı, ilmimizle amel etmeli, unutkan olmamalıyız. Daima yanımızda kitap bulundurmalı, kalemi eksik etmemeliyiz. Önemli gördüğümüz herhangi bir şeyi mutlaka not almalıyız...
Zihnimizle ve kalbimizle gördüğümüz veya işittiğimiz bizim için yararlı olanı şeyleri aklımızda tutmaya ve öğrenmeye özen göstermeliyiz... Sözü az söylemeliyiz. Bu hem alimlerin hem de büyük insanların sürekli hatırlattıkları en önemli tavsiyelerden birisidir... İleri görüşlü ve ince fikirli yani ferasetli ve kusursuz olmaya çalışmalıyız. "Hatasız kul yoktur." ancak en az hata yapmak için ne gerekiyorsa onu yapmalı ve şüpheli şeylerden uzak durmalıyız... Eşimizi çok iyi seçmeye özen göstermeliyiz. Çünkü ilerleyen yaşlarınızda bu bizim mutluluğumuzun veya mutsuzluğumuzun önemli bölümünü oluşturacaktır...
Sevinçlerimizi ertelememeliyiz. Çünkü bir daha yaşanmama ihtimaline karşı daima paylaşımcı olmalıyız... Ziyaret edeceğimiz birileri varsa ihmal etmemeliyiz.
Hele hele en güzel ziyaretin anne ve babalarımızın sağlıklarında ziyaret ettikleri kişiler ziyaret etmek olduğunu unutmamalıyız... Spor yapmaya çalışmalı ve sağlıklı bir vücuda sahip olmak için gayret göstermeliyiz... Herhangi bir nimete ulaştığımız zaman mutlaka şükretmeli ve zekatını vermeliyiz... İnsanlara sırrımızı verirken dikkat etmeli, iyice düşünmeli ve ondan sonra sırrımızı açmalıyız. Çünkü insanlar iyi günde dostluk adına sakladıklarınız kötü günde açık arttırmaya çıkarırlar...
Ayrıca asla unutmamalıyız ki; "İki kişinin bildiği sır değildir." Adaleti hayatımızın mizanı ve mihenk taşı yapmalıyız. Öyle ki hem çocuklarımız hem de bizi tanıyanlar adalet sözcüğünü duyduklarında bizi hatırlasınlar... Affetmeyi ve merhametli oymayı öğrenmeliyiz. "Affetmek ve unutmak iyi insanların intikamıdır." sözünü hayat düsturumuz haline getirmeliyiz... İlkyardım yapmasını mutlaka öğrenmeliyiz. Çünkü her an ve hiç ummadığımız bir an da birisinin belki de sevdiklerimizin hayatını kurtarabiliriz... Biri bizi kucakladığında, selam verdiğinde, elimizi sıktığında ilk biz bırakmamalı, vücut dilimizle karşı tarafı rahatsız etmemeliyiz... Bizi seven ve bize değer veren insanlarla beraber olmaya çalışmalı ve onları korumaya gayret göstermeliyiz... Tatil yapabilecek gücümüz varsa mutlaka tatile çıkmalıyız. Çünkü "Tedbil-i mekanda ferahlık vardır." atasözü boşuna söylenmiş bir söz değildir bunu bilelim... Hafta sonlarında mümkün mertebe ailemizle birlikte olmalıyız ve çocuklarımızla her gün en az yarım saat kaliteli zaman geçirmeliyiz... Akraba, eş dost ziyaretlerini aksatmamalıyız...
Kahvaltı ve yemeklerde ailemizle birlikte olmaya özen göstermeliyiz. Başarımızı, iç huzura kavuştuğumuz anları, sağlıklı olduğumuz günleri ve sevildiğimiz zamanları çok iyi değerlendirmeliyiz... Teknolojik aletlerin esiri olmamalıyız. Bilgisayar, televizyon ve cep telefonu hayatımızın amacı değil hayatımızın sadece bir parçası olarak kalmalıdırlar...
Sosyal medyada muhabbet gösterdiğimiz, arkadaşlık kurmaya çalıştığımız sürekli iyi şeyleri paylaştığımız insanların en önce yanı başımızda olduklarını unutmamalıyız... Hayatta birçok şey bizim istediğimiz gibi gitmeyecektir. Ancak acılardan, sıkıntılardan gerekli dersleri alarak ve yıkılmadan yolumuza devam ederek ilerlemeliyiz. Yolda kalanların ve başaramayanların erteleyenler ve vazgeçenler olduklarını daima hatırlamalıyız... Aile kavramına sahip çıkmalı ve hayatımızdaki en büyük değerin ailemiz olduğunun bilincinde olmalıyız...
Sıkıldığımız ve darlandığımız zaman değil, hayatın her anında DUA etmeli ve elimizde olanları kaybetmeden şükretmeliyiz...