1. YAZARLAR

  2. Erol Güngör

  3. Yaşadığı şehri gezmek
Erol Güngör

Erol Güngör

Yazarın Tüm Yazıları >

Yaşadığı şehri gezmek

A+A-

Yaşadığı şehri zaman zaman gezmek de mutluluk sayılmalı bence. İstanbul, Gaziantep veya Türkiyemizde herhangi bir şehrimizdeyiz diye düşünelim. Her şehrimiz farklı güzellikler içindedir. 

Çok sevdiğimiz bir arkadaşımız veya ailemizden birisi bize, hadi gel şehrimizi birlikte gezelim dese, hasta değilsek ve bir mazeretimiz de yoksa ona hayır mı diyeceğiz? 

Ben Gaziantepte doğdum, 18 yaşıma kadar bu güzel şehrimizde büyüdüm ve okudum. Daha sonra ben ve kardeşlerimin Üniversite tahsilleri için ailece İstanbula göç ettik. Halen 74 yaşındayım ve Gaziantepin ve İstanbulun tüm güzelliklerine hâlâ doyamadım. 

Her iki şehrimiz için yazdığım şiirler ve şarkılar var. Bazı etkinliklere katılmak için her yıl en az bir defa Gaziantepe gelirim. Her gelişimde ilk işim, 1950li yıllarda okuduğum Gaziantep Lisesinden başlayarak Atatürk caddesini boydan boya yürüyerek Akyoldan, Maarif meydanından geçip, Karagöz caddesinden dükkânlara bakarak zevkle ağır ağır yürüyerek, elmacı pazarından da mutlaka alış veriş yaparak, Şehreküstü semtine kadar mutlaka giderim ve tekrar aynı yolu yürüyerek dönerim. Eski çocukluk günlerimi anarım.

 Bir eski dostla birlikte şehri gezmenin tadı başkadır tabi. Eski yıllarda Lisenin bulunduğu meydanda baş karakol da olduğu için, oradan kalkan ve Şehreküstü semtine kadar gidip gelen otobüslerin üstünde, Başkarakol-Şehreküstü yazardı. 

Fakat ne tesadüf ilkokulu da Şehreküstü semtindeki Ahmet Çelebi İlkokulunda bitirmiştim. Gaziantep Lisesinde de okuduğum için Başkarakol-Şehreküstü arası benim için çok özel bir gönül yoludur. 

O yıllarda bu iki semt arası gidip gelen otobüste öğrenci bileti beş kuruştu. Alaybey mahallesinde oturduğumuz için, Karagöz durağından otobüse biner, Lisede inerdik. 

Bazı günler okula bisikletle de gidip geldiğimiz olurdu. 

Çocukluğumuzda o yol bize çok uzun görünürdü. Şimdi bakıyorum da, her zaman yürüyerek gidilebilirmiş gibi geliyor bana. Karagöz caddesinden geçerken, “Şurada Baydar ve Nakip sinemaları vardı. Şu köşede Şehir sineması vardı. Maarifte Maarif kahvesi ile Camlı kahve karşı karşıyaydı” diye düşünür, o nostaljik yılları buruk bir tebessümle hatırlarım. Seneler Gaziantepin güzelliğini hiçbir zaman eksiltemez. Gaziantepli olmaktan her zaman onur duyarım. Kalın sağlıcakla değerli okurlarım…

 

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.