1. YAZARLAR

  2. Erol Güngör

  3. Veda etmek kolaydır
Erol Güngör

Erol Güngör

Yazarın Tüm Yazıları >

Veda etmek kolaydır

A+A-

Veda etmek kolaydır, nefsine hâkim, bencil olmayan insanlar için. Paraya pula, şan ve şöhrete önem vermeyen, asil ve olgun insanlar için. Kültürlü, özverili, onurlu ve izzetinefsini korumayı bilen şerefli insanlar için. Bırakıp gider, kötü giden her şeyi. Birikmiş emeğini, yaptığı hizmetleri, katkı sağladığı her şeyi. Kalbi kırıldığı, değerinin anlaşılmadığı her durumda, bir an bile tereddüt etmeden, ansızın öyle bir elveda der ki, bütün kuşlar birden havalanır, başka bir tele konar.  Kalp kırmak çok kolaydır. Tamiri bazen yıllar sürer, bazen de mümkün değildir.

Giden gitmiştir. Kalan sağlar bizim olsun denilse bile, gidenin yeri çoğu zaman dolmaz. Sebep olan şey, yanlış veya kaba bir söz değildir sadece. Özrü kabahatinden büyük, geri dönüşü olmayan, özürsüz ve gönülsüz bir davranışla, bir insanın değerini hafife alır gibi davranarak ve bunu da hiç farkında değilmiş gibi geçiştirmesidir yanlış yapanın.  Maalesef konuşma hataları ve sevgi azlığıdır birçok şeyi bitiren...

Neticede birçok biten olayda, en çok zarar gören, bazen yakın çevredir, bazen sanattır, bazen yazım hayatıdır, bazen de biten olaya muhatap olan bir gurup insandır.

Örneğin iki Gaziantepli bile birbirine gücenip küsse, eğer ikisi de Gaziantep için önemli birer birikimi olan hemşeri ise, bundan tüm Gaziantepliler de az veya çok zarar görürler. Çünkü faydalı paylaşımları görmek ve izlemekten mahrum kalmış olurlar. Gazianteplilere haksızlık etmemek lazım...

Mağrur, kibirli, megaloman, bencil, cimri, kaba, patavatsız ve vefasız insanlara karşı mesafeli durmayı bilen insanlar, bulundukları ortama veda etmek zorunda kalmazlar. Aksi halde ya sık sık gönül kırıklığına maruz kalıp buna razı olarak pasif bir şekilde yaşarlar, ya da bulundukları çevreye veda etmek zorunda kalırlar.  İnsanlar zaman zaman bazı hatalar yaparlar.

Bazıları affedilir, bazıları affedilmez.

Affetmek, hoş görmek olgunluktur, büyüklüktür ama bazen birisi yüzünden sürekli duyulan üzüntü ve sıkıntı affetmeye ve hoş görmeye manidir. Bize karşı cimrilik edeni, zararsız potlar kıranı, küçük bencil davranışları, hatta hatır sormayanları bile affedebiliriz. Fakat sevgimize, saygımıza, verdiğimiz değere layık olmayanları, bizi umursamayanları ve küçük düşürenleri ise asla affedemeyiz.

 

Kimi hoş görüp kimi hoş göremeyeceğimiz konusunda şaşırmamalıyız. Yoksa üzüntü bizi kahreder ve kene gibi kalbimize yapışır. Eğer dikkat edilmezse kene insanı öldürür. Kalın sağlıcakla değerli okurlarım...

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.