1. YAZARLAR

  2. Doğan Özdinç

  3. SİYAH ÖNLÜK BEYAZ YAKA
Doğan Özdinç

Doğan Özdinç

Yazarın Tüm Yazıları >

SİYAH ÖNLÜK BEYAZ YAKA

A+A-

Gerçekten bazı yazıların “son kullanma tarihi” yoktur, yıllardır bu yazıyı okulların açıldığı günlerde tekrar etmişimdir… Bir iki değişikli ile elbette… 

Birinci değişiklik; yüzlerce öğretmenin Gaziantepten tayinini istemesi; nedeni ise ev kiralarının aşırı artması, aldıkları maaş ile zar zor geçinebildikleri, ikinci değişiklik ise; okula başlayan bir çocuğun kırtasiye, kıyafet, ulaşım giderlerinin 2014 yılında “bin” TL ye ulaşması…

Öğretmen açığı yeni atamalarla elbette kapatılacaktır ama deneyimli öğretmenlerin ekonomik nedenlerle tayin istemesi, dibe vuran eğitim seviyemizin ne hale geleceğinin uyarısıdır…

“siyah önlük, beyaz yaka…” 

Yıllar; yılları kovaladı durdu, bir önceki yılın yeni yılı yakaladığını, görmedik, duymadık ve asla duymayacağız… Yılların yılları kovalaması sonsuza dek sürüp gidecek… 

Anaokulu veya ana sınıfı diye bir şeylerin hayal edilemediği yıllarda Gaziantepin sayılı ilkokullarından dayı Ahmet Ağa İlkokuluna “beyaz yaka siyah önlükle” gidenlerden, binlerce çocuk arasında ben de vardım… Kara tahta ve beyaz tebeşir gibiydik hepimiz, kız çocuklarının kırmızı kurdelesi olmasa hepimizin “Beşiktaşlı” olması gerekirdi diye düşünüyorum… 

Tepesi silgili kurşun kalem kullananlar, “tahta çanta” dışındaki çantalarla okula gelenler o dönemin ve bizlerin tabiri ile “camekân” çocuklarıydı… Birinci sınıfta renkli kalemim olduğunu hiç anımsamıyorum daha sonraki sınıflarda “sıfır ve renkli” kalemimde olmamıştı, bir öndeki ağabey veya ablamızın, eski renkli kalemini ve kitaplarını kullanmak gibi mecburiyetlerimiz olağan şeylerdi… 

Beslenme çantası mı? Oda ne? Bir plastik bardağım olduğunda çok ama çok sevinmiştim, kat kat iç içe geçen renkli halkalardan oluşan bu cepte taşınan su bardağı bayram harçlığım ile sadece bana alınıp “tek benim” olunca okulun çeşmesine kısa boyumla uzanıp “avuçlarımla” su içmekten ve üzerimi ıslatmaktan kurtulmuştum… 
Günümüzde mi? 

Sabah gazetede elime bir liste verdiler… Dalgınlığımdan, arkadaşımızın akşam eşi ile birlikte marketten alış veriş yaptığını düşünürken, çocuğunun anaokuluna başlayacağını, istenenler ve “alınacak adrese” yönlendirildiğini, çünkü listedeki malzemelerin markalarına varıncaya kadar yazıldığını gördüm ve işte kısaca; benim o yıllarıma bir kısa an gidip geldim… 

 

Listenin detaylarını bilmek istersiniz sanırım… 30 kalem çeşitli kırtasiye, toplamda 45 adet, kıyafet ve ulaşım giderleri ile tutarı 500 TL (2013-2014) ve üzeri… Yıl 2015-2016 eğitim yılı, velilerin Allah yardımcısı olsun demekten başka sözümüz yok… Ya İstanbul da yaşasaydınız… Okul giderleri dudak uçuklatıyor…
“pamuk eller cebe, haydi çocuklar okula…”

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.