1. YAZARLAR

  2. Kaya Öztaş

  3. Gaderin Romanı
Kaya Öztaş

Kaya Öztaş

Yazarın Tüm Yazıları >

Gaderin Romanı

A+A-

BİRİNCİ BÖLÜM

 

 

- VIII-   

                 

“  Aman gapad şu sesi batasıcey!  İt yola bindi havası, ne bârıp duruy bu…Yurddan Sesler dêl ki dinniyeg…

-Kele niye hala…ne gözel sôley bagsana…

“ Koklarım gonceleri sen gibi terdir diyerek,aman,aman…”

Hala yarın yapılacag sene-i devriye mezarlıg ziyareti gonusunda hazırlıg yapıy. Helva.  Gonu gomşuya, mezarlıglardahılara dâıtılacag…

“ Anan gil buruya mı geleceg mezarlâ mı ?

- Mezârlâ...Biz burdan gedicig onlar ordan gelecegler…

- Eyi beylesi dâ eyi…”

Beylesinin neden dâ eyi oldônu annamadı Rahime, ama sormadı da içerde un gavuran Halasına. Gene de radyonun sesini eyice gısdı. Birden gocasının ölüm yıldönümü aglına düşdü. Gendi gendini ayıpladı.  Tamamen gapatmey düşünüyken radyodaki avrad: 

“Yanarım ömrüme vallahi heder diyerek..”

İç geçirdi. Şarhı sahı gendini sôleydi.  Aha bi yıl pırr dey geçmişdi. Yunus Gaya ayaglanmışdı, boba yüzü görmeden./ Gayınbabam, gaynanam,  gayınçom bâ küsler…/

Radyoyu gapatdı.

Gün ufugdan bi minare boyu yügselmişdi. Sabah sôgu kesiydi. Ayazdı. Yunus Gayayı eyice sarıp sarmaladı. Ellerine iki parmaglıglı yün eldiven geçirdi. Atgısını boynuna doladı. Başını  eyice örtdü. Sadece gözleri görünüy. Faytona bindiler. Dizlerine battaniye örtdüler. Seyit gamçıladı atı. Mezarlâ yollandılar. Nizip yolundahı asri mezarlâ…

Mezarlâ vardıglarında gaynanasıgiller gelmişlerdi, mezarın başında duayı sürdürüylerdi. Yunusun anasının gözleri gızarıg, içden içe gelinine  gızgın,…”Ôlum civan ôlum,  gaderi yaman ôlum…Dohuz ay gannımda daşıdım, uyumadım uyutdum;  yimedim, yidirdim,  geymedim geydirdim,  hasdalênde hasdelendim, gaygısında gaygılandım, sevincine bin gattım, kederini ikiye böldüm ufaldım… Şindi gara torpaglarda, Hangi zalım gıydı sâ? Hangi gırılası barmag çegdi tetê.. .Zalım dünya, galleş dünya, namkör dünya…”

 Baba,gözleri nemli ara sıra yüzüne düşen bi iki damla yaşı eliynen siliy.. Gelinin geldêni görünce elinde olmadan yüzü birez dâ asıldı… Yüzüne bile bagmey…/Demeg evlendirmegle analıg bobalıg haglarını belaber satıymışıg… Çiçeg de getirmiş bagsana mezarına…Nikâhda keramet dêl melamet varmış…Bütün malı mülkü onun oldu…Ne saltanatla gelig bagsana, fayton…Bacım da hayın çıgdı, götünün dibinden ayrılmey… Neymiş de duzunu egmêni yimiş… Mermerini avradı seçiy, yazısını avradı yazdırıy…./

“Hani hoca gelmedi mi ? ,dey sordu ortalâ Rahime.

Mezarın az ilerisinde başı sarıglı  bi hocanının beglêdêni görmemişdi. Hala başıynan hocey gösderdi.

“Ohusun!, dedi mevtanın garısı.

Heç ses edmediler mevtanın anası, bobası. Ôllarını sadmışlardı bi kere! Söz sâbi oydu , garısıydı.

Ohudu hoca. Annmadıgları patırtılı bir dilin sonunda,”amin!” dediler, elerini yüzlerine sürereg. Niye amin dediler, niye ellerini yüzlerine sürdüler heç düşünmediler bile. Hala hocanın gulâna bişeyler fısıldadı.

“İyi , dedi gendi gendine Rahime, Kasım ortalarda yog!”

“ Bir iki,gelmeyn, getmeyn cümlesinden sonra Rahimenin gssa cevabı :

 “İş, güç, mağaza, Yunus Gaya…” oldu.

Gene de eller öpüldü, gırgın gızgın ayrılındı. Rahime  anaya; bobuya fayton teglif eddi. Aldê cevap :”Yog biz  geldemiz kimi gederig!” oldu…Mezarlıgdan ayrılmazdan önce oruya getirip Yunusun mezarına bıragdê çiçeglerden bi gırmızı gülü goparıp goynuna goydu, sôna da eve gelince o tek gülü Salihin getirdê  eyice gurumuş çiçeglerin yanına vazoya goydu. Sebenini gendisi de  bilmedi.

 

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.