Gaziantep 27 Gazetesi [08.09.2010]

Eğitim ve öğretim, ülkemizin en büyük sorunlarından biri olmaya devam etmektedir.
Ne yazık ki 30 - 40 senedir bu sorunlar çözülemediği için, toplum hayatımız da her geçen gün daha da kötüye giden olumsuz sonuçları, nesilden nesile yaşamaya devam etmekteyiz.
Gelen giden hiç bir iktidar, bu sorunu kökünden çözecek irade gösteremedi. Ne yazık ki nesiller bir bir yok olup gitmektedir. Doğru eğitim ve öğretim ile ülkemizi ve gelecek nesilleri kurtaracak bir bakan, bir hükümet yok mu? Bunu çözecek olanların her halde altından heykelini dikmeliyiz.
Peki eğitim ve öğretim sorunu niçin çözülmüyor ya da çözülemiyor? Hiç bir gerekçe, nesillerin kaybedilmesine mazeret olamaz.
Şu anda öğretim tamamen sınavlara endeksli hale gelmiştir. Dershane, özel ders ve etütlerle eğitim öğretim, rant kapıları tarafından teslim alınmıştır. Bu nedenle, ruh hastası bir toplum haline gelmiş bulunmaktayız. Böyle bir sistem dünyanın hangi ülkesinde var? Onlar mı akılsız, biz mi çok zekiyiz?
İlk okuldan başlayarak üniversiteye girene kadar, hem çocukları, hem de ailelerini yarış atı gibi bir maraton içerisinde, maddi manevi çökerten bir düzenden bahsediyoruz. Tek amaç var; o da hedefe ulaşmak, yani iyi bir okulda eğitim alabilmek için sınav kazanmak. O an için sınavı geçecek kadar bilgiye sahipseniz, sonuca ulaşmışsınız demektir.
Bu yarışta sağ kalıp da üniversite kapılarına ulaşan gençler, hem çok yorgun, hem de üniversite eğitimini sürdürecek yeterli alt yapıdan yoksun oldukları için üniversitede daha büyük sorunlarla karşı karşıya kalmaktadırlar.

Sonuç olarak;
Bu eğitim sistemi sayesinde; ezberleyen, sorgulamadan kabullenen, bir kaç seçeneğin dışında farklı doğruların da olacağını düşünmeyen bir nesil meydana getirmekteyiz.
Sadece bu mu; üniversiteye gelirken bu yarış nedeni ile çocuklar, sosyal zekalarını geliştirecek spordan, sanattan, kültürden, üretimden yoksun; sevgiden saygıdan, toplumda birlikte yaşamanın olmazsa olmaz kurallarından habersiz; hayata, yaşama, çevreye dair bilgilerden uzak; sadece kendilerini düşünen bencil insan olmaktadırlar.
Devletin milli bir eğitim öğretim politikası da yok. Her gelen hükümet ve onun bakanı, kendi kafasına göre eğitim ve öğretime şekil vermektedir. Bu durumda çocuklar, gençler, demokrasinin ne demek olduğunu bilmeden, cumhuriyetin ülkemize ve milletimize kazandırdıklarından habersiz, devlet millet kavramlarından yoksun bir şekilde yetişmektedirler. Böyle yetişen nesillerden nasıl güçlü devlet, nasıl birlik ve beraberlik içinde vatan millet duygu ve coşkusunu bekleyebilirsiniz.
YANLIŞ EĞİTİLEN BİR ÇOCUK, KAYBEDİLEN BİR İNSAN DEMEKTİR. Buna sebep olan, gelmiş geçmiş bütün yöneticiler, bu sorumluluktan kurtulamayacaklardır.
Bunlara birde okul binalarımızı eklemek istiyorum. Kötü planlanmış, can güvenliği ve hiç bir estetiği olmayan okullarda eğitim yapılmaktadır. Hal bu ki okullar mabet gibi olmalıdır. Çocuklar, gençler okula geldiğinde oranın ihtişamı ile,teneffüs edilen havası ile, okullu olmanın ayrıcalığını yaşamalıdır. Okullar bina ihtişamı yanında kampüs haline de gelmelidir. Orada eğitimin; bilerek, görerek, yaşayarak, deneyerek yapılması için gerekli ortam hazırlanmalıdır. Biz bu okulları ne ilkokulda, ne orta öğretimde, hatta ne de üniversitede görebilmekteyiz. Tabii Türkiye’deki çok az sayıda okulumuz hariç.

Çözüm nedir?

Çözüme öğretmenden başlamalıyız. Çünkü bu sistemde öğretmeni de yozlaştırdık. Onları her türlü bilgi, görgü, ve eğitimden mahrum bıraktık. Bunun için öğrencisine sevgi ile, anlayış ile yaklaşan, konusunda iyi öğretim görmüş, her konuda donanımlı, ahlaken mükemmel öğretmenler yetiştirmeliyiz. Bunu yaparken öğretmenin ekonomik durumunun iyileştirilmesi, onun kimseye muhtaç olmadan, huzurlu, arzulu istekli görev yapması ve onuru ile yaşaması da sağlanmalıdır.
Daha sonra, çocuklarını koruma, özgür birey yetiştirme adına öğretmenine olur olmaz tahakküm eden, parası ile okulu ve öğretmeni idare etmeye çalışan, ukala bencil velilere de dur demesini bilen bir düzene geçmeliyiz.
Aileler maalesef özgür çocuklar yetiştirmek adına, çocuklarının geleceklerini mahvediyorlar. Özgür bireyin, sorumsuz, doyumsuz, saygısız insan demek olmadığını herhalde idrak edemiyorlar. Bu tarz da yetişen çocuklar, kurallarla yaşamaya zorlanıyorlar. Her istediğine daha küçük yaşta sahip olan bu çocukları büyüyünce ne ile tatmin edeceksiniz. Maalesef bu çocuklar daha sonra uç noktaları zorlayarak, hem kendi hayatlarını, hem de ailelerinin ve çevrelerindekilerin hayatlarını riske sokacaklardır.
Gelelim eğitim ve öğretim sisteminin nasıl yapılandırılması gerektiğine;
Öyle bir eğitim ve öğretim vermeliyiz ki; araştıran, sorgulayan; disiplinle ve kurallarla yaşamayı bilen, insan ilişkileri, hukuk, vatandaşlık hakları, trafik, sağlık ve ilk yardıma dair bilgilerle donatılan, sadece kendisi için değil, toplum için, çevre için, ülkesi için de yaşamayı bilen; hayatta karşılaştığı problemleri algılayıp, çözebilen, yorumlayan, düşünen, yaratıcı, bir nesil yetiştirmeliyiz. Kısacası çocukları, gençleri sadece sınavlara değil, hayata da hazırlayan, bir eğitim ve öğretim sistemi oluşturmalıyız
Tabii ki görgü ve ahlak kurallarının, bütün bunların en başında olması gerektiğini de unutmadan.
ÇÜNKÜ ÇOCUKLARIMIZI, GENÇLERİMİZİ ZİHNEN EĞİTİP, AHLAKEN EĞİTEMEZSENİZ , EN YÜKSEK OKULLARI DA BİTİRSELER, ÜLKENİN, MİLLETİN BAŞINA BELA OLMALARINI ÖNLEYEMEZSİNİZ..