1. YAZARLAR

  2. Kaya Öztaş

  3. ASIL ROMAN ŞİMDİ BAŞLEY-8
Kaya Öztaş

Kaya Öztaş

Yazarın Tüm Yazıları >

ASIL ROMAN ŞİMDİ BAŞLEY-8

A+A-

Gaderin Romanı

 

BİRİNCİ BÖLÜM

 

- III-

 

Antepin caddeleri, sohagları yer yer, bi iki gaz lombasıynan aydınlanıy. Bazı yerlerde onlar da yog. Ay  yolu aydınladıy. Yolda in cin yog.

Yunus bir kez daha yogladı cebindeki altınları. Belinde dabancası zaten her zaman durur. ”Eyi düşündüm şu altın işini, gadın gısmının hoşuna geder!”

Atın önünde yol uzanıp duruy. Ham yol, gum dökülmüş galmış. Sağlı sollu ağaçların yapraglarının hışırtısını duyuy. Atın üzerinde sandêndan  da fazla serhoşladenı annadı Yunus. Heç bu gader gaçırmazdım amma, haber gelince demeg ki…Uyhu mu bastırdı, yôsa mızıgladım mı ? Tırısa galdırsam mı? Boş ver geç olsun  da güç olmasın,   serhoş gafaynan attan mattan düşmeym sôna…Şunun şurasında neredeyse yarıladıg yolu… On beş, bilemedin yirmi dagga sôna evdeyk…ôlanın yüzünü görürüm...Kime benzey ola?

Biraz da aymag için mırıldanmıya başladı:

Ay doğar bedir Allah        

Bu sevda nedir Allah?

Ya benim  muradımı ver  

Ya beni öldür Allah!…

 

Yunus ,”Allah muradımı verdi çog şükür!” dey geçirdi içinden. Hamdü sena eddi.Ay gocaman yamug tepsisini çivilemişdi gökyüzüne. Yıldızlar, hele de aydan uzag yıldızlar pas pas parleydı. Lapa lapa, ağır ağır gar da yâmıya başladı. Paltosunun yahasını galdırdı. Bi an uyuglar kimi oldu Gafası düşerken bi yana gayhıldı ve dabancasının  gılıfı azıcıg beline batdı. Uyuglamış oldônu annadı. Aymag, uyhusunu  gaçırmag uçun başını salladı. Uzagda bi it ürüdü. Asri mezarle filan geçmişdi.

“İnip su dögsem mi ?” dey geçirdi içinden, sonra dutmuya garar verdi.

Goyu bi bulut ayın yüzünü gapatdı. Ortalıg garardı, ağ garlar daha eyi görünmüye başladı.  Birden yolun sağından bi ses duydu.

“Dur!”

 Yunus, yarı serho, uyuglamasından uyandı. Sesin geldê yana döndü. Garannıg.  Eli dabancasına geddi. Gılıfından çıhardı dabancasını. Eline aldı.

“Kimsin ?”dey sordu Yunus. Gecenin goyu garanlênda heç bişey görünmey.

“ Sen Yunus  bey  dêl misin? ”

“ He! Yunus Arkan. Sen kimsin ?”

Eline almışdı dabancasını. Tetigdeydi. Sesin geldê yönü sezinliyebilmişdi az çog. Eğerin üstüne gaydırdı dabancasını. Bi gölge, he, bi gölge…İşde yaglaşıy… Dost mu_ Düşman mı ? Dabancasını ona dorgu dorgulddu Yunus…

“Tanımıdın mı beni Yunus? dedi kölge.

-Heyr, tanıyamadım gusura bagma gardaş!”

“ Ben senin Azrailinim!”dedi kölge ve üç el silah sesi düz ovıya yayılıp uzagda galmış olan mezar daşlarında yangılandı.

Üç parlag yıldız gecenin ortasında parladı ve  üç tiz ses çınladı. Yunusun atı kişnedi. Ürgdü. Üç gurşun; birisi döşüne, birisi gannına, birisi de sol omzuna… Atı  silkindi ve goşmuya başladı. Yunus atın üzerinden devrildi.  Kölge gayboldu. Sağ ayağı üzengiye dahılı galdı, başı aşşâ bi iki metre sürüglendi. Dabanca elinden yere düşdü. Bi barma tetigde, tetig kenarlênda dahılı galdı. Atı durdu. Yunusun hırıltılı sesini dinley. Ayaglarıynan yeri, beyaz garları eşeley. Yunusun üsdüne ölümün mavi, mor sôglô çögdü. Ay buluddan sıyrıldı.   Atı, başı öne eyig, sahılam sâbine âley…. Yunus Arkan ôlunu göremeden, gatilini bilemeden orada ag garları gızıla boyuyarag  orada, o sât, o dagga ruhunu teslim eddi. Gar yâmey kesti.

Tarihlerden  güccüg çocôn doğdô 17 Ocak 1945in  gecesi  saat sabaha garşı 02.34.tü. Bunu bi gökyüzü, bi atı, bi yıldızlar, bi gana bulanmış garlar, bi de yer altındahı dilsiz haşarat biliydi. Bi de başgası…Bu başgasının kim oldônu yazar bile bilmeydi…

Ve bobasının yüzünü  görmedê ve adı Yunus Gaya konulacag olan bi günlüg bile olmuyan, dâ bi gaç sâtlig  olan bu bebeg, bu tarihden tamı tamına yirmi iki yıl sôna,aynı sât aynı daggada    övey bobasını öldürecegdi

Alâha!

 

Gece gene esgi sessizlêne büründü. Ay yüzünü gene

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.