1. YAZARLAR

  2. Kaya Öztaş

  3. Antep azıynan yazılmış ilk roman -9
Kaya Öztaş

Kaya Öztaş

Yazarın Tüm Yazıları >

Antep azıynan yazılmış ilk roman -9

A+A-

Dâ sôna Angara Polatlıya getdim. Abov yazın sırtımızdahı dahili pıçag kimi kesiy, su yog, gışı ayrı bi felaket…Gar metreleri buluy…sôg...”

Teybde bir kesinti.   Âz şapırtısından su ya da arahı içdê belli oluy. Sôna ses  devam ediy.

“ Gözünü sêmez misin Antebin yazının da, gışının da…Bahar da yel püfür püfür eser, la yôrum  buranın yeli de bi tâf yav, sâ da eyle gelmey mi avrad !?

- Ney?Annamadım?!

- Yel deym, yel, buranın yeli de bi tâf dêl mi ?

Teybde bir sessizlig  dâ höküm sürüy, sôna birdenbire:

“ Hele çeg hele şundan yav… Teg başına içilmey bu nalet…

“ Be! Herif gudurdun mu ne?! : Ben ne zaman arahı içdim ki ?

- Niye dişin argıdên da gargara yapmadın mı?

- O dişimin argısı geçsin dêydi…

- Ey ben niye içiym  bu mübarê ? Bu mübareg baş diş, nezle,  grip, romatizma argılarına, ayın muayyen günlerindeki argılara çog eyi gelir… Onun uçun avrad gısmı da  heriflerinin yanında içmeli…Her derde deva...gafalara şifa… Hemi de elimize her zaman geçmey ki bu Amerihalarda…Çeg hele çeg! He şunu da annadıym ağam, şo arkadaşım rahmedli oldugdan kelli bizim avradı Amerihaya getirdim…

- Eyi eyi sâ afiyedossun… Ben  şu lênçêy  yuycum…Sen de annad ne annadacagsan duvara gonuşur kimi…”

Teybde bir kesinti dâ.

“ Neyse hakiyemize devam edeg ağam...Teyb boşa dönmesin…Şeyde galmışdıg de mi ? Menderesi asdılardı...He…O rahmedliye de yên acıdım yav...Neyse Allah gana gana rahmed eylesin…Asgelligde önce onbaşı yabdılar beni, sôna da çavuş rüdbesiynen teskire aldım. Döndüg geldig… Elimizde altın gibi meslêmiz var…Antebin bi numaralı ölbecisiyg…Lâkin…ah! duydug, örgendig ki gız evlenmiş, gucânda da bi enê! La eyle bi zoruma geddi, eyle bi zoruma geddi ki … Döşeglere serildim. La yôrum bu gız her garşılaşmamızda bâ bahar, güler, işmar eder, göz süzmez miydi ? La yôrum bu gız bâ vurgun dêl miydi ?

Vurdum gannenin dibine, vurdum gannenin dibine…Sahılam Garadenizde gemilerim batıg…evden dışarı çıgmeym, anam:” Kele ôlum ne var, Antepde gız mı tükenig…aha Habba bacının gızı hazır begley, isteysen sâ Kirtig Aşênin gızını alag…”

Heç dinnemeym…Yürêm yanıy ki heç sorman…Gece demeym gündüz demeym içiym…Para da suyunu çekiy…Ben dedim artıg bu Anteplerde yaşıyamam, al aşşâ, ver yuharı derken eş, dost, sağ, sol, an,  boba, bacı bâ Antep torpânda içmemiye yemin eddirdiler… Âzımdan çıgdı bi kelle...Erkeglê  bog sürmeg olmaz,   Amma içmeden de durameym…Gediyg bi tagsici arhadaşnan, Antep torpandan çıhıyg  Maraş torpânda içiyg zurna  kimi geliyg… Ey, her seferinde  Maraş sınırına gadar get orada iç…sôna…bagdım olmıyacag…  Sözümüzü yimeg,  yemini bozmag  da olmaz…Son gedişde Maraş torpândan bi zembil torpag aldım getirdim… Getirdim goydum evin bi köşesine. Evde bi leylag ağacı var, zembili onun altına goym içine geçip oturuym, vuruym gannenin dibine...La yôrum ne bu hal ,taman Antep torpanda içmemiye yemin etdin! deyenlere: Ben size niye söz verdim? Bu Antep torpânda bi dâ içersem anam avradım ossun demedim mi? He dedin! Bu torpag Antep torpâ dêl, aha şahadı, aha ısbatı, bu torpâ ben Maraş torpândan getirdim.  Aha şindi de bu torpân üstüne oturuym, arahımı da orda içiym…Sözüm söz! Biz de söz vermeg var sözden dönmeg yog! ‘Artıg bişey demeyler, demeyler amma bende de gurnanın suyu kesildi. Paralar  suyunu eyice  çekdi… Ey biliysin bu zıhımı borca vermey sêmez baggal, çaggal! Sêmezler…Bir, iki..bagdım olacag kimi dêl…

Bigün anam beni dizinin dibine çegdi otuddurdu: “Kele ôlum, sende heç ahıl yog mu, gasap şallâna gönül veren gızdan heyir mi gelir?

- Ne gasap şallâ ana ? Gızı istemiye istemiye bobası döyyüs başgasına verig! O bâ vurgundu!

- Senin heç bişeylerden haberin icarın yog. Sen asgerdeyken bu gızın sizin düvenin yanındahı gasap şallaynan adı çıgdı…

- Nası adı çıgdı ana?

- Ôlum, sizin düvenin yanında bi gasap yog muydu?

- He...Şindi de var …

- Ey onun da bi şallâ yog muydu ?

- Vardı? Abızar…

- İşte gız ona vurgunmuş…bahışır,  gülüşürlermiş, bobası da bagmış ki olacâ yog, dudmuş gızı ona vermiş…

- Yangılıyn ana, o gız bâ bahardı, işmar eder, göz süzerdi…

- Ne yangılması ôlum o şaşının ne mal oldônu âlem biliy!

- Ne şaşısı ana, o gız şaşı mıymış?!

 

- Neymiş ya! Allaha yan bahardı! Yosâ sen de  mi bilmeydin? Şaşı ki bi gözü şarha bi gözü garbe bahar…”

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.