1. YAZARLAR

  2. Kaya Öztaş

  3. Antep azıynan yazılmış ilk roman -7
Kaya Öztaş

Kaya Öztaş

Yazarın Tüm Yazıları >

Antep azıynan yazılmış ilk roman -7

A+A-

Hello bardândan bi yudum daha yuvalladıgdan sôna bâ döndü

-Bu hakiyey sâ niye annatdım.   Şindi annarsın. O arhadaşla birez dâ arhadaşlıg etdig. Üç ay sôna  haggın rahmetine gavışdı. Oruya gömdüler.  İşde o arhadaş teybe gonuşur hatıralarını annadırdı, ben de ondan örgendim şindi niye yalan sôleym…

“Allah rahmet eylesin!” dedig.

Hello hösdü.  Bir yudum dâ yuvalladı.

“Ben o günden sôna Amerihadan heç dad alamadım.  Bi gaç ay dâ zar zor dayandım,  açma egmegnen cardlag kâbının hasretine dayanamadım,  ölümüz gavur elinde gamlasın dey İşi gücü bırahıp geldim. 

A şindi burda gendi memleketimde yaşeym... Geldigden sôna,  Amerihadahı maceralarımı,  güccüglômü,  bazı hatıralarımı aha şu teybe annaddım...”

Geldê zaman, goltonun altından yanına, yere goydô teybi gösterdi.  Mister Hello arahısından bi fırt dâ çekdi ve sözü bâlamag isdedi.

“İşde ağam uzadmıyag,   aglıma gelenleri aha şu Grundig teybe gaydeddim…Bunu bön sâ getirdim.  Birezini belaber dinnerig.  Gerisini sôna sen dinnersin.  Ben hayatımın romanını yazdırmag isdeym. ‘Olur!,  dersen, annaşabilirseg,  otur yaz,  aha sâ  hazır bi roman anneyn mı?

- Anneym… Olabilir,  niye olmasın?!…Ne gader gonuşdun  teybe?

- Valla bilmeym…Epey gonuşdum…İki mahara…aglıma düşdügce…Dinnersin …İsdersen,  soracân moracân bişeyler olursa,  sâ  annadırım...Nasıl olsa tanışdıg…

- Orası goley canım,  annadmıya çocuglôndan mı başladın ?

- He, amma bazen de aglıma ne gelirse,  bazen gafa keyfken…

- Anneym!

- Dur sâ o günkü hakiyey temamleym da,  sôna teybden dinnerig.

“Gafalarımız tud kimi olmuş çalıp sôleyg. Arahıyı içiyg, çig küfdey,  samsag turşusunu mezeleyg,  hemşerimin de dili çözülmüş .  Ver ammiyn gafası dudsun. Ben de  başımı salley salley dinneym, o annaddıgça annadıy.”

Hello anladmayı sürdürürken gapı çaldı.

“Aha geldi ” dedi Hello, ben ayaglandım,  o da. Ama o benden önce yekindi gapıya.

 Böyüg  bi tepsi. ” Sağol ağam,” deyip adamı gönderdi. Biz tepsiy orta masanın üsdüne goydug,  üsdündeki kâdı galdırınca…

 Guş südü êsig ! Lahmacın,  balcan kâbı, çiy küfde,  altezmeli,  samsaglı bahdenizli, yeşillig…

“ Niye bu gader  zahmet eddin…iz yav?” , deyip teşeggürlemeg isdedim.

“ Eliyn artê, bönlüg buader,  başga zaman  da emrin olur…Hele şurdan bi fırt dâ  atag da  teybimizi dinnemiye başlıyag…”

Üçümüz de birer fırt atdıg, hakiyesinin son gısmını annadmey unudmuşdu,  teybini açdı.İşde açar açmaz duyduglarımdan aglımda galanlar;

“ Ben  Yirig Mamedin ôlu,  Memik. Antepde bâ Yirênôlu Memigusda deller. Bindokuzyüzotuzsekiz senesinde  Annacardahı evimizde dômuşum. Yani bôg Atatürk ölmüş ben dômuşum!

Evin son tegne gazıntısıym. Doğdômda yên hıreymışım. “Ölür bu , demişler, hemin de yeddi aylıg dômuşum. Öldürmüyen Allah öldürmey. Aha gördônüz kimi şimdi epey yaşlandıg.  Bunun da iki  yıla yahını Amarihada geçdi, amma ben size taa başından belli annadacâm uçun, bugünleri sônuya bırahag…”

Burada teybin açılıp gapanma sesi çıhıy.

“Ben dôdômda bobam tabaglıg yapıy, anam haşıl sarıymış. Bi dene abim, bi dene de ablam var. İkisi de evli gendi başlarının derdlerine düşügler,  bize faydaları da yog, zeralları da. Annacarı bilir misez, evimiz  Annacar Camısının az ötesinde, Nizib Yoluna yahın  Sinlêrin yanındahı Kerkenez Sôhanda. İki göz göt gader bi ev. Amma bize yetiy. Ben güccüglêmde, yeddi yaşıma gader sohagda oynadım. Anam gannımı doyurur beni salar sohâ. Çapıddan top yaparıg oynarıg, geçmeli oynarıg, âşıg oynarıg, dêrme çeviririg, o zamanlar çişgâ vardı, onnan oynarıg, bi de püsgülüt cantım vardı, onun arasına deynê sohar sürerdim.Yên hoşuma gederdi. Gızlar ip adlardı, beş daş oynarlardı, ne biliym ben, çömçe gelin filan oynarlardı. Beyle beyle ilk megdep çağına gelinci megdebe yazıldım. Yazıldım amma megdebi heç sêmeym. Niye sêmeym onu da bilmeym tırahomloldôm uçun Bosdancı Megdebine gediym. Esgi bi kiliseden bozma bi megdep. İki gadlıydı. Biri, ikiy birinci gatda, üçü, dördü beşi ikinci gatda ohudum. Dar goridorlu lerdivanları vardı. Zar zor ilki bitirdim işde. Azıcıg ohuma, yazma, azıcıg kerrat cetveli. Ama gene de yeddi kere sekiz bazen admış üç eder, bazen elli sekiz, azıcıg yazıy da  sögdüm, sona bobam beni galeyçı Rızanın yanına verdi. “Aha , dedi, eti senin gemê benim!” Seneler harb seneleri, ortalıg gıdlıg, egmeg garneynen…şeker meker, yağ mağ, çay, gahve…haggetire…

 

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.